۱ـ علی لاریجانی رئیس سازمان صدا وسیما بود.نامزد انتخابات ریاست جمهوری شد.رای نیاورد.رئیس شورای امنیت ملی شد.پرونده هسته ای را چرخاند و چرخاند تا استعفا داد...رئیس مجلس شد.حداد  عادل کنار رفت.روی صندلی های مجلس نشست.اما حداد عادل مگر می تواند روی صندلی مجلس کنار دست نماینده ای بنشیند که تازه از گرد راه رسیده است؟می گویند:او احتمالا رئیس سازمان صدا و سیما می شود.

برای آقای لاریجانی آرزوی توفیق داریم...اما براستی گردش سیاسی درایران  تا چه حد محدود است.

علی لاریجانی تنها نمونه کوچکی در این محدوده است.نمونه ها زیادند.

                                                                    ****                                                               

۲ـ نبودن سیستم تربیت و پرورش نیرو های سیاسی در قالب سیستم های پذیرفته شده و امتحان پس داده  دنیای سیاست موجب شده که نیروهای سیاسی در ایران محدود و در گردش باشند.

در این میان به دلیل همان محدودیت ها و نبودن سیستم جذب و پرورش نیروهای سیاسی٬ جامعه و  سیاست گردانان مملکت گاهی به نیروهایی برای تنوع و طراوت دادن به دنیای تکراری سیاست مداران

روی می آورند که مشق سیاست ننوشته اند و بدون تمرین و یادگیری اصول سیاسی و اداره امور سیاسی بر کرسی سیاست می نشینند.

در واقع یا باید مدام چشممان به جمال ادم هایی روشن شود که در پشت بام سیاست از این بام به آن بام می پرند یا به ناگاه آدمهایی را ببینیم که پله پله به این بام نیامده اند و وقتی  ناگهان! رسیده اند....

۳ـ ....