یک- ما تمام و کمال چشممان را به شبکه خبر دوخته بودیم.صبح تا شب پیگیر اخبار مجلس و هر کداممان از زاویه ای مد نظر خودمان همراه مذاکرات مجلس درباره دولت بودیم.ما که می گویم منظورم همین جماعت کوچه و خیابان و بیابان و کوه و دشت و جنگل است.منظورم همین مردم ایران است .همین مردمی که میانشان کم نبودند آدم هایی که مذاکرات مجلس برای رای اعتماد به دولت را به دیده یک زنگ تفریح نگاه می کردند.دلشان میخواست ببینند کدام نماینده به قول معروف خودمانی سوتی می دهد یا لهجه کدامشان با حرف زدن آنها جور نیست تا بساط خنده خود را جور کنند.در میان همین جماعت بیننده آدم های جور دیگری هم پیدا می شدند.آنهایی که نگاهشان کمی سیاسی تر و به عبارتی کمی جدی تر بود.آنها هم به برخی اظهار نظرها و صحبت ها اما از زاویه ای دیگر می خندیدند.آنها با کمی خنده های تلخ  می گفتند :ای وای یعنی اینها نماینده های مجلسند.اینها که حتی حرف زدن هم....

هر دوی این قشر از آدم ها که کم هم نیستند _ به مانند بسیاری از رویکردهای دیگرشان به مسائل مختلف_ رویکردشان نیندیشیدن به نقش و وظیفه  و تاثیر خود در شکل گیری مجلس  و تنها اندیشیدن و البته خندیدن و البته تاسف خوردن برای نمایندگان بود.نمایندگانی که به زعم آن جماعت بیننده در خور مردم نبودند و چه بسا حرفشان از حرف و نظر مردم جدا بود.

دو-حالا که بساط رای اعتماد در مجلس و از شبکه خبر جمع شده است،کاش کمی فارغ از خنده و نگاه مفرح و نگاه مقصر مابانه به نمایندگان کمی هم به خودمان و روزهایی فکر کنیم که بساط انتخابات مجلس و شورا ها برپاست و ما آن انتخابات را جدی نمی گیریم.عده ای تحت تاثیر این و آن تحریم می کنیم.عده ای تنها شناسنامه را بر می داریم و می رویم که مهر انتخابات پایش بخورد که مثلا بعدها کسی به ما گیر ندهد.عده ای از فرط قوم گرایی و فامیل بازی در شهرها و روستاهای کوچک تنها به کاندیدای خودمان فارغ از شایستگیها فکر می کنیم و در شهرهای بزرگ فارغ از حتی کمی تحقیق برگه های گروه ها و احزاب خلق الساعه را جلوی چشممان می گذاریم و از شماره یک تا هر شماره ای که حال داشته باشیم می نویسیم.

سه-آن وقت چهار سال می آید و می رود و سر بزنگاه هایی مانند انتخابات ریاست جمهوری بی آنکه به نقش خودمان در شکل گیری مجلس با کنش هایی که در بالا ذکر شد بیندیشیم  آنهم اگر صدا و سیما مذاکرات رای اعنماد  را مستقیم پخش کند  می گوییم ای داد بیداد...

چهار-حالا که صدا و سیما مذاکرات مجلس را مستقیم پخش کرده کاش یک گام به سوی اصلاح نگاه خود به اهمیت انتخابات مجلس و شوراها برداریم.و چشم بسته رای ندهیم و چشم بسته تحریم نکنیم.

حالا بیایید بگوییم:صدا و سیما مچکریم