انتخابات تمام شد.مردم پای صندوق های رای آمدند و انتخاب خود را نشان دادند و حالا فروتنانه و نجیب باز پی کار و زندگی و مشکلات خود هستند و البته که نیم نگاهی به منتخب خود دارند.آنان چه پیش از انتخابات این دوره و چه پس از  آن _ بجز شبی که نتایج اعلام شد و آنان برای دل خود به شادمانی اندک خیابانی پرداختند _ کمتر و کمتر درباره انتخابات حرف زدند.آنان آنقدر در کوچه و خیابان و تاکسی و جمع های فامیلی و این سو و آن سو کم از انتخابات حرف زدند که بعضی از کارشناسان سیاسی و کنشگران سیاسی را به اشتباه محاسباتی انداختند تا در تحلیل هایشان بیم خود را از شرکت نکردن مردم در انتخابات به منصه ظهور برسانند.اما انتخابات با حضور مردم و بدون بحث و جدل اضافه برگزار شد.حالا چشم مردم _ همجنان در سکوت _ به دنبال این است که منتخبشان چه می کند و چگونه می خواهد از پس امور بر آید.مردم قبول دارند که مشکلات زیاد است.همچنان که منتخب مردم هم به آن اذعان دارد.و این درست همان نکته ای  است که باید به آن دقت کرد.باید به هوش بود که تا چه اندازه باید در بیان مشکلات و سیاه نمایی اوضاع پای فشرد و تا کجا باید همه چیز را خراب نشان داد.تا آن حد که بگوییم و بهانه بیاوریم که کاری از پیش نخواهد رفت؟

این روزها طیف وسیعی از موافقان دولت منتخب و منتقدان احمدی نژآد و دولتش _ آگاهانه،از روی عمد و به هر دلیل معلوم و نامعلوم دیگری _ مدام بر طبل ندانم کاری دو دولت قبلی،اهمال در کارها،خرابی اوضاع ،زمین سوخته و...می کوبند.تکیه بر این نکته آن هم بیش از حد خود آیا نتایج خوب و افق روشنی برای مردم دارد؟

این روزها عده ای کارشناس اقتصادی،سیاستمدار و آدم رسانه ای و هر آن که دستی از دور و نزدیک بر آتش سیاست و اقتصاد این مملکت دارد،مدام ورد زبانشان نابسامانی اوضاع است.و بعد تکرار این جمله به زبان هاو مضامین  مختلف که: مشکلات بسیار است.مردم انتظار شق القمر نداشته باشند.

آقای روحانی بدانید که این جمله و مشابه آن این روزها از زبان گروه های مرجع به میان عامه مردم نیز کشیده شده است.و البته آنها برداشت دیگری از این جمله و مشابه آن دارند.آنها می گویند نکند این جملات نامیدانه از اوضاع مملکت بهانه ای برای کار نکردن و بهتر نشدن اوضاع است.

آقایان سیاستمدار و اقتصاد دان و تصمیم گیر و رسانه ای رییس جمهور منتخب،آقای روحانی، مردم این روزها که هنوز آفتاب دولت شما بر نیامده است در کنار جمله نغز و زیبای روحانی مچکریم که اشاره به امید آنان به تدبیر شما دارد، کم کم و در گوشی این لطیفه را تکرار می کنند که آقای روحانی گفته: کلیدم را گم کرده ام.آی مردم از من انتظار نداشته باشید.

مراقب باشید که  این جمله و لطیفه که چه بسا برای پایین نگه داشتن فتیله انتظارات مردم از دولت شما تا حدی لازم است  به نخستین جرقه ناامیدی از دولتتان تبدیل نشود.آقایان لطفا با تکرار مداوم جملاتی مبنی بر نابسامان بودن بیش از حد اوضاع از هم اکنون بهانه ای برای کم کاری های آینده نتراشید.مگر غیر از این است که شما با علم به خراب بودن اوضاع پای به عرصه گذاشتید؟