روزنامه های امروز را که دیدم تنم لرزید.تصمیم مهم مجلس.جراحی اقتصاد ایران کلید خورد.....

 

تیترها درباره تصویب کلیات طرح تحول اقتصادی بود.من به تئوری های اقتصادی و حرف های روشنفکر مابانه در باره ضرورت اجرای این طرح کاری ندارم.چون البته هیچ تخصصی هم درباره آن ندارم.اما این سوال را مطرح میکنم که:سرانجام اصل ۴۴ چه شد؟ما در زمینه خصوصی سازی به کجا می رویم؟آیا واقعا آنچه انجام می شود خصوصی سازی است؟

حس بدی دارم.می ترسم.نه اینکه آدم ترسویی باشم.نه اینکه از تغییر و تحول که لازمه زندگی است بترسم.اما می ترسم.مي ترسم در اين جراحي بزرگ، اقتصاد ايران كه در حال حاضر هم گويا به امراضي لا علاج مبتلا است زير دست جراحان، خداي نكرده جان به جان آفرين تسليم كند.حس خوبی ندارم.بحث پول و سرمایه مملکت است.بحث رسیدگی به رفاه و آرامش مردم نجیب ایران است.آیا براستی وقتی خصوصی سازی ما آنگونه است.وقتی صندوق ذخیره ارزی آنگونه است.وقتی ...

می توان امیدوار بود؟

دیروز یکی از نمایندگان مجلس هنگام بررسی کلیات این لایحه اعلام کرد:من نسبت به وضعیت فقرا در ایران اعلام خطر می کنم.

راستی الان که اوضاع این است،خط فقر اعلام نمي شود.فردا روزي كه يارانه ها هدفمند! شد،آيا خط فقر در اين مملكت داراي منابع عظيم نفت و گاز اعلام مي شود؟