شما هم دوستی دارید که  هر وقت با او هم صحبت می شوید حتی اگر کوهی از مشکلات هم سر راهتان است با شنیدن سلام یا جواب سلام او آرامش وجودتان را فرا بگیرد.

دوستی که دیدنش غم ها و مشکلات را از دل و جانتان دور و آرامش را نثارتان کند.اگر دارید خوش به حالتان.قدرش را بدانید.من...

خدایا از بابت چنین دوستی که سر راهم قرار داده ای سپاس دارم.

من عادت به چنین نوشتن هایی ندارم.اما اینها را نوشتم که...ممنونم از آرامشی که در کلام و نگاه توست. 

ای مهربان....

*به قول معروف پی نوشت:

این مطلب رو بخوانید از وبلاگ صبح بخیر:

بعضي دوستي ها را مي گذاري تا آرام پيش رود ... حتي پيش نرود ... نه خوشحالت مي كند  ، نه غمگين .
بعضي دوستي ها را دلت مي خواهد خيلي زود به آخرش برسي ... روحت را آشفته مي كند ... نمي ارزد.
بعضي دوستي ها را دلت مي خواهد مكرر كني ... غمش شيرين است ... شادي هايش واقعي است ... دلت را مي لرزاند ... دلت مي خواهد پاي پله ي زندگي اش بنشيني با يك ليوان چاي ، صعودش را تماشا كني ، به لبخند ... همان جا بماني ... خسته اش كه شد ، حرفي ... از پا كه افتاد، تكيه گاهي ... به قله كه رسيد ، هلهله اي .
اين دوستي ها هواي تازه اند ...دلت مي خواهد هر روز صبح  ، پنجره اي بگشايي به حضورشان ... چشم هايت را ببندي ، نفس عميقي بكشي ... وجودت را پر كني از شاديِ بودنشان و بگويي ... صبح بخير.