صلام.
سلام.چند وقتی است که به این مسئله فکر می کنم که عرصه وبلاگ نویسی تا چه حد می تواند زبان و ادبیات فارسی را دستخوش دگرگونی کند.حتما شما هم دیده اید وبلاگ نویس هایی را که بی اطلاع از کمترین دانش درباره ادبیات فارسی٬ به راحتی و با اعتماد به نفسی کاذب هر گونه که بخواهند و خود بدانند می نویسند و در این بین غلط های املایی و نیز بی توجهی به ساختار جمله ها بیداد میکند.
برخی نیز پا را فراتر می گذارند و با کمترین آشنایی با ساختار ها و قواعد زبان فارسی٬ در عرصه وبلاگ نویسی....شاعر...می شوند...غزل می سرایند...داستان می گویند....و فارسی را آن گونه که می خواهند پاس می دارند.
در کمال احترام و ادب و فروتنی نسبت به عزیزان وبلاگی٬ از همکارانم در گروه های فرهنگی و ادبی مطبوعات می خواهم که اگر دغدغه ای در این باره دارند آن را با ادیبان و اهل فن در میان بگذارند و به نقد و بررسی این موضوع بپردازند.
لطفا بررسی این موضوع را از همین متن آغاز کنید....
سلام به تمام شما که به هر دلیل می خواهید لحظاتی با من بمانید.سلام به شما دوستان. دشمنان. دوستان امرو.ز دیرو.ز فردا. دشمنان امروز. دیروز. فردا...من:دوست شما. دشمن شما. مثل خود شما هستم.نام:صولت.نام خانوادگی:فروتن.روزگارم:....می گذرد.می نویسم.می خندم.می گریم...و روزنامه نگارم؟!هر چه هستم. اکنون با شمایم.دوستتان دارم.