حال شما خوب است؟ هر كجا هستيد برايتان خوبي  وخوشي و سلامتي آرزو مي كنم.روزهاي پاياني امسال است.كم كم جل وپلاسمان را جمع مي كنيم كه برويم خوشگذراني.البته جسارت است.سوء تفاهم نشود ما به خوردن يك چاي تلخ با حبه اي قند فريمان هم مي گوييم خوشگذراني٬ آنهم در جمع خانواده و دوستان.اما اي خدا٬ اي دوست من٬ يك حرف هايي هست كه بايد اين آخر سالي بگويم و بروم.مي خواهم راحت حرف بزنم.خيلي وقت ها وقتي با حالت رسمي و با كت و شلوار دولا و راست مي شوم كه چاكرم٬ مخلصم كنم٬ حال خوشي ندارم.اما صبح هايي كه خواب مي مانم و نمي توانم تشريفات عرض ارادت به شما را به جا بياورم و بعد با چشماني خواب آلود به خورشيد سلام ميكنم حالم بهتر است.نه اينكه بهتر باشد.وقتي كه با همان دست و روي نشسته سرم را بلند مي كنم و مي گويم خدايا غلط كردم٬ آن موقع بيشتر حال ميكنم.القصه اينكه داريم جل و پلاسمان را جمع مي كنيم كه برويم.البته خيالم از بابت شما كه راحت است.ما هر جا برويم شما زودتر از ما آنجايي.اما ما كه هميشه شما را نمي بينيم.ماهي٬ سالي٬ يك بار شايد دلمان هوايي بشود.دور و برمان را ببينيم كه:اي خدا...تو هم اينجايي...

مثل الان كه همينطور بيخود و بي جهت يكهو به يادتان افتادم.حالا مي خواهم راحت حرف بزنم.اصلا اجازه بدهيد اينطوري شروع كنم.البته زياده جسارت است.ما از آن دسته آدمها نيستيم كه بي جنبه باشيم.از آن دسته هم نيستيم كه بگوييم بايد اينقدر دق دلي بخوريم كه شايد شما اجازه شرفيابي بدهيد.بعضي ها هستند كه مي گويند آمدن به محضر شما حساب و كتاب دارد.الكي كه نيست.بعد خودشان و ديگران را آنقدر  مي ترسانند كه كسي جرات نكند بيايد سمت شما.انگار كه شما دور از جان٬ دور از جان لو لو خور خوره اي.يا خداي نكرده خدا فقط مال آنهاست.حالا اين حرف ها را ولش كن....

خدايا اميدوارم كه مرا بابت نديدنهايم ببخشي.البته مي گويند كه خود شما ما را آفريده اي.پس خودت بهتر مي داني كه چه هستيم و چه نيستيم.به قول معروف ...بخوري پاته٬ نخوري پاته....شوخي كردم.ببخشيد.

خدايا اميدوارم ما را ببخشي.مخصوصا كساني از ما كه اينقدر گرفتاري دارند كه ماهي٬ سالي يك بار ممكن است به يادت بيفتند. وقتي هم به يادت مي افتند كه از همه جا بريده اند.شما ببخششان.دست خودشان نيست.گرفتارند.اما دوستت دارند.اصلا به اميد اينكه رئيس خيلي خيلي خوب و بزرگي هستي و خيلي مردي با خودشان مي گويند حالا اول برويم به سراغ ديگراني كه عقده دارند عرض ارادت كنيم بعد آخر سر مي رويم سراغ خدا.

حالا هم ما آمده ايم سراغ شما....خوبيد؟خوش مي گذرد؟ببخشيد پر حرفي كرديم.

مي خواستيم عرض كنيم كه خدايا خوبي هاي دنيا را بيشتر كن.مرديم از بدي ها.

راستي اي خدا ٬ سال نو را هم خدمت شما تبريك عرض مي كنيم....سال خوبي داشته باشيد.

                                                           ****

امكانش هست گوشتان را بياوريد جلو: خداجون ٬دوست عزيز٬ من الان ميخوام برم.ممكنه دوباره برم حاجي حاجي مكه...اگه كاريم داشتي صدام بزن.اينم شماره ايرانسلمه.به هيشكي ندادم.فقط خودت.مي بخشيدا

خدا...فظ.... 

                                                        ***

دلم لک زده است.

این روزها٬ مرغ دلم را لک لک!می بینم.

وقتی بابا کوچک بود.

عرفان فروتن.

۲۰ اسفند....تولد مبارک 

اسفند ما را عجیب به یاد خودمان و بزرگ شدنمان شاید هم کوچک شدنمان می اندازد.سالی می گذرد. با اسفند تمام می شود.و ما اینگونه است که چشم دیدن پل عبور از سالی به سال دیگر را نداریم.چشم می دوزیم به روزهای بهار...که آن سوی پل اسفند خودنمایی می کند.خود را آماده و بزک می کنیم برای بهار.تا اسفند را و گذر عمر را نبینیم.اسفند ماه عجیبی است.